Mag ik je eens lezen, ja, mag ik?
Er was eens, is alvast een goed begin,
Een jij en een hij zijn nog geen ‘ze’
Jij was een mooie prinses en hij was een onhandige ridder – maar een koppel waren jullie nog niet
Dat gebeurde later pas, veel later, dichterbij het varkentje
Je dat beestje dat altijd aan het einde komt,
Wanneer het vertelselke bijna uit is.
Voor het helemaal eindigt in een
‘ze leefden nog lang en gelukkig en kregen vele kindertjes’,
Maar dan zou dit een sprookjesverhaal zijn, en dat zou hij pas weten wanneer hij het hele verhaal had gelezen.
Dat verhaal zou aanvankelijk de mens moest waarschuwen voor charlatans, profiteurs, en stoute mensen.
Stout, het had ‘moedig’ kunnen betekenen.
Maar in dit verhaal waar jij de hoofdrol speelt betekent het uitdagend, opdringerig, ondeugend, en vies.
Nu ik het zo lees was je best een moedige meid.
In den beginne was er niets, maar er was wel een groot kasteel waar een mooie prinses woonde die door iedereen werd geroemd. Haar naam was ‘bloem’ – nee geen gemalen graan, maar eerder een geurende roos – en omdat ze heel het jaar bloeide werd ze aanbeden door iedereen.
Dat maakte het best moeilijk voor haar want ze vond zichzelf helemaal niet mooi – die spiegeltjes aan de wand maakten het haar duidelijk dat ze niet perfect was. Zeker niet half zo mooi als de jonge deernes aan de andere kant van de ‘wand’. Waarom zei iedereen hoe mooi en verestandig ze was, ze hield niet van paaien en al helemaal niet van afgunst en nijd.
Op een dag raapte ze al haar moed bijeen – begaf zich op het balkon en riep ,’Ik wil niet de mooiste zijn, bovendien dat ben ik niet.’ ‘Ik wil mezelf zijn en niet de droomwens van iemand anders’.
Dat had ze mooi gezegd, vond ze, en ze voegde daar voor alle duidelijkheid aan toe ‘En ik wil niet gered worden, en zeker niet door een klungel van een ridder op een wit paard’.
De ridder hoorde haar luide stem en voelde zich aangesproken, een klungel van een ridder, dan bedoelt ze mij, maar hij had geen wit paard. Wat nu?
Moest hij nu naar haar gaan om te zeggen dat hij een knullige ridder was, dat hij geen paard had, dat zou pas knullig en klungelachtig zijn.
Hij was snel door het boek heen en buiten de dwergen, het spinnewiel, de giftige appel, het glazen muiltje, de wolf in het bos, de zeven geitjes, roodkapje, sneeuwwitje, doornroosje, was er geen fatsoenlijk einde aan dat verhaal te breien. Dus elk verhaal eindigde in een kus, een ridder op een paard die in volle gallop de mooie prinses ontvoerde en zorgde voor een flink stel nakomelingen.
Maar hoe kwam onze held nu aan dat paard, dat was de hamvraag – en hoe zou de prinses eindelijk vrede nemen met de woorden ‘wie is de mooiste van het hele land’ – dat kon ze niet en deed ze niet.
Dus er was eens ergens ver van hier een prinses met de naam ‘bloem’ die geen snars begreep van de aanbidding van haar schoonheid, en dat was maar goed ook want op een dag liep ze een man tegen het lijf die haar heel grappig vond, die lachte als ze stelde dat ze niet mooi was en hij dat beaamde.
Zo kwam hij in haar gunst te staan, door haar te aanvaarden zoals ze was, hij hemelde haar niet op en zeikte haar niet af. Op een dag gaf zij hem een zoen, zonder twijfel de lekkerste kus die de prinses ooit had gegeven (het was haar eerste kus, maar de ridder zonder paard wist dat niet en had hij het geweten dan was hij verlegen en beschaamd geweest).
En of ze daarna nog lang en gelukkig leefden, dat hoeft u niet te weten, maar ze hadden wel veel plezier en lachten elke dag om de grollen en de grappen die ze uithaalden. Wat een leuk koppeltje was het.
Er was eens … wees vooral jezelf en niet wat iemand anders van je denkt, ook al ben je oogverblindend, ze moeten niet denken dat ze met mooipraten of hoog op hun paard zittend iets kunnen betekenen. Je bent pas jezelf als je niemand anders bent en jezelf niet vergelijkt met de zelf-opgehemelde beinvloeders die niets beter te doen hebben dan gelukkig en mooi zijn, want geloof me, dat zijn ze niet.
Wees jezelf en dan zal je nog lang en gelukkig leven, of kort, of niet zo gelukkig, maar wel JE EIGEN LEVEN.
Stefan Social 