Zelfverdediging [Self-Defence]
Wat is het onderwerp?
Als het over ‘abortus’ gaat dan gaat het gesprek meestal over in fluistermodus. Daar is niks mis mee, en alleszins is het beter dan geroep, getier, gevloek, belediging.
Abortus is zeker geen onderwerp dat je kan aansnijden alsof het een taart is – wil jij een stukje van deze taart?
Ik anders wel – ik heb er toch even over nagedacht, zeker nu de discussie over dit onderwerp weer hoog oplaait in de VS. Het lijkt of de VS wil het lichtende morele pad zijn waarop de hele wereld moet wandelen. Maar als het regent in Washington dan zijn het vast geen traantjes van lijden of leed en dan pleegt de discussie uit te deinen over een groter deel van de ‘globe’.
Laat mij even samenvatten wat de meest gangbare opinies zijn in de VS – ik neem die maar als voorbeeld omdat ze gemakkelijk te oogsten zijn:
- abortus is moord
- het leven ontstaat wanneer de eicel en de zaadcel samensmelten
- als je zwanger wordt dan is dat jouw schuld
- je moet geen sex hebben vooraleer je trouwt
- als je zwanger wordt dan delen vader en moeder de verantwoordelijkheid om het kind te laten leven
1 – Abortus is moord.
Is het dat echt? Ik denk dat je al snel in de problemen geraakt als je dit zonder boe of bah zegt.
Wat is moord?
Moord is het op onwettige wijze opzettelijk beëindigen van het leven van een ander, waarbij een strafverzwarend element aanwezig is. [Wikipedia]
Voldoet een embryo aan deze criteria? Is het levend? Is het een klompje cellen of heeft het menselijke trekken?
Wat is geen moord?
- het doden uit noodweer (zelfverdediging) aanranding van lijf, eerbaarheid of goed
- Indien iemand in een opwelling wordt gedood, wordt dit doodslag genoemd. [Wikipedia]
2./ Ik denk dat ik nog andere kwalificaties kan toevoegen:
- wanneer begint het leven van een embryo
- wanneer de celdeling zover gevorderd is dat je een hartslag kan waarnemen en de innesteling in de baarmoeder is voltrokken (6 à 7 weken) – er zijn dan nog geen ledematen en voor het eerst krijgt het embryo voedingsstoffen via het bloed van de moeder
- vanaf de achtste week wordt een embryo een foetus (dit is meestal de tijdsgrens voor de abortus)
- een foetus begint alle kenmerken van het volwassen stadium te vertonen
- wanneer zou abortus moord kunnen zijn
- is de foetus ouder dan 8 weken
- wanneer is het geen moord
- zijn er verzachtende omstandigheden
- is de foetus een gevolg van verkrachting
- is de foetus niet levensvatbaar
- is de foetus een gevaar voor het fysische welzijn van de moeder
- zal het kind niet zelfstandig kunnen leven
We moeten geen wetten hebben voor uitzonderlijke omstandigheden. De gemiddelde rechter zal ook billijk oordelen in normale omstandigheden en een beroep doen op medische specialisten indien het om uitzonderlijke omstandigheden gaat. Tezamen kunnen ze tot een oordeel komen, maar moeten ook luisteren naar de wens van de moeder. En verder geen schending van het beroepsgeheim – de vader wordt ingelicht als de moeder het wil en wanneer het verantwoord is.
Laat ons rekening houden met het feit dat menige vrouw al eens een periode kan overslaan waardoor er een periode van bijna 8 weken kan voorbijgaan.
En spontane abortussen gebeuren ook gewoonlijk voor 12 weken. Moeten we streng zijn en eisen dat spontane abortussen onderzocht worden of ze misschien niet door de moeder zijn uitgelokt.
Maar mijn standpunt blijft voorlopig:
- de moeder beslist – mannen kunnen zich niet inbeelden hoe hartverscheurend (de keuze voor) een abortus kan zijn
- het is geen moord maar wettelijke zelfverdeding wanneer de fysiek van de moeder niet kan leiden tot een veilige zwangerschap of geboorte; of
- wanneer het psychische lijden van de moeder zo groot is dat zij niet voor het kind zal kunnen zorgen
- een zwangerschap is geen lachertje en mannen kunnen zich niet inbeelden hoe zwaar de zwangerschap is
- als het kind een genetische voorbestemdheid heeft tot een ongeneesbare ziekte – maar niet gedwongen, alleen maar wanneer de moeder (en desgevallend een vader) de oorsprong zijn van deze afwijking (of kan in een vroegere generatie voorkomen )
- hoe dan ook – ik wil geen beslissing nemen en ik zal niet zeggen dat ik het beter weet- en ik wil ook niemand tot een beslissing dwingen – om te kiezen voor abortus. Zo zou je ook een parallel kunnen trekken met euthanisie – wordt het lijden ondragelijk – dan moet abortus kunnen.
- Er zijn ook gevallen waar een vader de moeder verplicht abortus te plegen maar de moeder het kind wil dragen en baren; evenzo de vader in het niets verdwijnt wanneer de moeder in spe de zwangerschap aankondigt. Dat zijn geen uitzonderingen.
En als een half miljoen moeders zich laten arboteren in barbaarse omstandigheden door ‘engeltjes makers’ en 10% daarvan sterven aan complicaties – wat is dan de echte moordzaak? Zijn zij die onder geen beding abortus kunnen aanvaarden en daardoor mensen de dood in jagen niet de echte moordenaars?
Geloof me, abortus is geen mooie oplossing, … moesten mannen zwanger kunnen worden dan zagen onze wetten er helemaal anders uit. Maar de wetgevers zijn in meerderheid nog altijd mannen, en daardoor zijn de wetten meestal vrouwonvriendelijk zijn.
Mijn pleidooi is dat vrouwen de wet moeten dicteren, ieder voor zichzelf en niemand voor een ander. Elke vrouw is anders en de invloed van zwangerschap op hun gevoelens, denken, overwegingen, angsten, en zoveel meer mag niet onderschat worden.
Stefan Social 